Paniekaanvallen

Ergens een tiental logjes terug, had ik geschreven dat ik nog een keer zou terugkomen op paniekaanvallen. Zoals misschien al duidelijk is geworden, door mijn weblog, heb ik dus last van paniekaanvallen. Ik kan je vanuit de grond van mijn hart zeggen, dat je dit niemand toe wenst...zelfs je ergste vijand niet. Maar wat voel ik als ik een paniekaanval heb? Hier een paar gevoelens

* duizeligheid
* hartkloppingen
* pijn of klemmend gevoel op de borst
* tintelend gevoel in handen en/of voeten
* plotseling zweten
* het gevoel alsof alles niet 'echt' is
* het gevoel gedesoriënteerd te zijn
* trillerigheid
* het gevoel flauw te vallen
* benauwd gevoel
* opgeblazen gevoel, misselijkheid
* het gevoel dat je maag wordt dicht-geknepen

Zoals je hierboven kan lezen, zijn het niet prettige gevoelens. Ik heb vaak het idee dat er iets mis is met mijn hart en dat ik van de wereld wordt afgesloten. Mijn gehoor lijkt zich naar binnen te keren, zodat de geluiden van buitenaf heel erg dof klinken. Buiten de bovenstaande ervaringen heb ik nog een klein dingetje: Ik doe een goede poging om de hulk na te doen. Deze kleur groen is nogal heftig, waardoor Martijn het veel eerder ziet aankomen dan dat ik het zelf merk. Maar wat kan er me gebeuren tijdens een paniekaanval? Helemaal niets....nakko...njente. Ik voel me alleen heeeeeeeel erg ongemakkelijk.

UBN Reunie (2)

Gisteren was het zover, de langverwachte reunie vond eindelijk plaats. Mijn planning was om rond 16:00 uur al aanwezig te zijn, maar helaas vond Pepper het nodig om daar verandering in te brengen, we zaten toen bij de dierenarts. Daar heeft Martijn al een stukje over geschreven. Maar goed, de reunie dus. Na me netjes gemeld te hebben, kon ik mijn jas ophangen op een lange stang, met nog veel meer jassen. Ik loop langzaam richting de zaal, ondertussen de mensen bekijkend om te zien of ik al wat bekende zag. Vlak bij de zaal stond Rob v/d B, een jongen die door mij bij UBN terecht is gekomen. We praten wat en ondertussen kijk ik wat rond. De zaal stond stampvol mensen en ergens benauwde me dat wel een beetje. Je moest je letterlijk een weg banen door de mensenmassa heen. Ik haal diep adem en ga aan dit feest beginnen. Vrij snel kwam ik Willem B. tegen, beter bekend als de joker. Ik tik hem op z'n schouder en hij draait zich naar me om. Ik zie een blik van herkenning en krijg 4 (!!) dikke zoenen van hem. Ik begroet hem met onze standaard begroetingstekst "Dag hoofd-piet". We babbelen even en al snel wordt hij weer door andere mensen begroet. Ik loop maar weer verder en zie Arie K. opduiken.  Ook hem begroet ik met drie zoenen en we bespreken even heel erg snel de laatste paar jaren. Er komen wat mensen bij staan en het zijn allemaal bekende. Het is heel snel een geest van herkenning! Ook Aalt G. zie ik staan, maar wij spreken elkaar nog regelmatig. Langzaam zie ik meer bekende die allemaal even gedag komen zeggen. Ook John v. A. is aanwezig en die heb ik toch al een kleine drie jaar niet meer gezien. Na een kort babbeltje weer verder, want ik was op zoek naar Hans v. D., we moesten hoognodig even babbelen (ja Hans, je komt weer voor in mijn weblog). Maar waar ik ook keek, Hans kon ik niet ontdekken. Toen was het 18:00 uur en Willem begon op z'n trompet "daarginds komt de stoomboot" te blazen...het was tijd voor de verrassing. Ik had dit al voorspelt en verbaasde me er dus niet over...en inderdaad, Sinterklaas kwam de Scheveningse haven invaren met 1 piet. Omdat hij het altijd zo gezellig had gevonden, was hij een week eerder naar nederland gekomen om op de reunie aanwezig te zijn. Leuk, leuk, leuk. Ook de piet herkende ik, het was Baard-piet. Nadat Sinterklaas het strijd-toneel had verlaten, viel men aan op het buffet. Het was dringen geblazen en ik nam me voor om later maar in de rij aan te sluiten. Nog steeds was ik op zoek naar Hans en heb me dus maar weer onder de mensen begeven. Wie ik ook tegenkwam, geen Hans. Wel Jurgen P., die ik ook al zo'n 5 jaar niet gezien had. Hij vond dat ik heel erg veranderd was en dat dat positief was. Ik ben het helemaal met hem eens. Daarna liep ik tegen Jan-Ots H. aan. Ook hij vond dat ik ontzettend veranderd was en melde me dat ik nu veel meer rust uitstraalde dan een paar jaar terug. Ook daar ben ik het helemaal mee eens. Maar nog steeds geen Hans. Ik besloot maar eens de mensenmassa uit te gaan en even in de hal te kijken naar de UBN-foto's. En wie zie ik daar zitten? Juist, Hans. Eindelijk gevonden, na een zoektocht van zeker 2 uur. We hebben elkaar begroet met drie zoenen en hebben zeker twee uur zitten babbelen. Het was een feest van herkenning en het voelde heel vertrouwd aan. Hans is geen steek veranderd sinds de laatste keer dat ik hem gezien heb. En ondanks dat onze wegen anders zijn verlopen, voelen we elkaar nog steeds heel goed aan. Het was een vertrouwd gevoel en dat was in één woord HEERLIJK. Tja, Hans was mijn mentor toen ik bij UBN kwam werken, dus dat zal het wel zijn.
Ik kan niet anders zeggen, dat de reunie voor herhaling vatbaar is. Willem die zou mij in gedachte houden voor de volgende reunie, zodat ik me weer in het pietenpak mag hijssen...

Knokken

Het is zover. Pepper en Nicky hebben geknokt en zo te zien is Pepper er als verliezer uitgekomen. Ze heeft een flinke jaap in haar oor. Deze is door-en-door en bijna 1 cm groot. Als ze over 2 maanden wordt gesteriliseert, dan vragen we de dierenarts meteen of ie daar iets van kan maken, want zo ziet het er niet uit.

Franse slag

Het klonk als een oude dame die teveel rookt en net uit bed was. Alleen was het geen oude dame, maar mijn 3 maanden oude auto. Ik was afgelopen dinsdag de hoek nog niet om, of het was mis. Auto begin te piepen, het display vermelde "Storing uitlaatgas" en de auto wou niet meer hoger dan 2000 toeren. Stationair (nou ja, stationair) liep ie tussen de 1000 en 1400 toeren en klonk als de eerder geschreven oude dame. Ook de remmen deden niet veel meer. Weer thuis aangekomen (was nog best een hele klus), als eerste maar de Peugeot dealer hier in Leiderdorp gebelt, maar die kon niet meer voor mij doen, dan zeggen dat ik de auto kon komen brengen. Zonder remmen voelde ik hier weinig voor. Uiteindelijk Peugeot Assistance (op z'n frans uitspreken) gebeld en het hele verhaal vertelt. Een half uur later stond er een takel-wagen voor de deur, die mijn auto naar de Peugeot dealer in Leiderdorp heeft gebracht, 10 minuten daarna stond er een taxi voor mijn deur, die mij naar de Hertz in Lisse heeft gereden, alwaar een Hyundai Matrix voor mij klaar stond, zodat ik eindelijk naar de zaak kon.

Vandaag begon het erop te lijken, dat het nog wel 2 weken zou duren, voordat ik mijn auto terug kreeg, want de elektronische gasklep was stuk en die was niet op voorraad. Ik dus maar eens met Peugeot Assitance gebeld, want ik wou niet nog 2 weken in die Matrix blijven rijden. Nog geen half uur later, werd ik teruggebeld door Brussel (hier is Peugeot Assistance gevestigd), dat vanmiddag mijn auto klaar zou zijn. De Peugeot dealer had het onderdeel uit een andere (showroom) auto gehaalt en die in mijn auto geschroeft. Hij moest alleen nog warm draaien en worden afgesteld en dan zou ie klaar zijn.

En jawel! De Peugeot staat hier weer voor de deur en wat rijd dat een stuk lekkerder zeg, dan die Matrix..

Ken je dat....???

Dat je in de ochtend wakker wordt en al voelt dat je geen goede dag gaat krijgen? Je zit niet lekker in je vel, je voelt je ook niet echt denderend maar gaat toch naar het werk. Daar merk je al vrij snel dat je collega's ook niet zo heel erg vrolijk zijn en je begint langzaam het gevoel te krijgen dat het helemaal niet goed gaat. Soms merk je dat je collega's op elkaar aan het vitten zijn. Als je dan, net als ik, niet tegen ruzie's enzo kan, voel je je al snel net helemaal best. Tevens moet je ook nog eens ongesteld worden en dat zorgt ook niet echt voor een beter gevoel. En dan ineens, in de middag, gaan twee collega's ruzie maken met elkaar. Eén staat links van je, de ander rechts van je, en de ruzie vind dus boven je hoofd plaats. Je voelt langzaam een benauwdheid ontstaan en je moet een gevoel van paniek onderdrukken. Na, wat uren lijkt, de collega's besluiten om de ruzie door te zetten dwars door een kamer heen, waardoor iedereen ervan kan meegenieten, is de paniek-aanval in aantocht. Een derde collega besluit z'n stem te verheffen en de vechtersbazen te verwijzen naar een andere kamer om de ruzie voort te zetten. Dit gaat dus niet gebeuren, de vechtersbazen besluiten te gaan zitten en niets meer te zeggen. De sfeer is om op te schieten en de aankomende paniek-aanval neemt gelukkig af. De spanning tussen de collega's is niet meer afgenomen, waardoor de sfeer klote bleef.
Zo zag mijn dag er gisteren uit. Ik heb daarom besloten om vandaag vrij te nemen en de hele dag niets anders te doen dan helemaal NIETS. Ben wel even naar de kapper geweest, maar verder helemaal niets. Ik had het gisteren ineens helemaal gehad en was niet in staat om ook vandaag naar m'n werk te gaan. Ik had een break nodig en die heb ik gewoon genomen. Maandag is weer een dag, we zien wel wat er dan gaat gebeuren. Ik hoop dat iedereen z'n frustraties thuis laat en gewoon gezellig gaat zitten zijn op het werk.

Scootertje

Mijn scooter is weer terug! De zuiger is vervangen en daarom mag ik 500km niet hard optrekken of steeds voluit rijden. Helaas is hij wel wat pit verloren en dat merk ik bij het optrekken. Het is niet prettig om dan tussen de auto's te staan, de automobilisten hebben al zoveel geduld met scooters... Jammer alleen dat hij niet goed is afgesteld, want stationair lopen doet hij niet.. Naja, binnenkort maar weer even terug.....

Feest-avond

Gisteren was het dan zover, ik had een feestje van het werk. Ik heb echt een onwijs lekker avondje gehad en me ongelofelijk vermaakt. Voor de zekerheid heb ik aan het eind van de middag nog een oxazepam-metje genomen, waardoor ik redelijk relaxed de avond in ging. Ik heb ruimt 80 foto's gemaakt, die natuurlijk te bewonderen zijn op ons fotoboek. Ga eens kijken onder diversen bij "operator uitje KPN 2003". Er staat nog geen commentaar bij, misschien dat ik dat nog ga doen, maar 79 foto's omschrijven is geen leuk klusje. Ik ga zometeen maar even bijkomen van de zeer geslaagde en voor herhaling vatbare avond.